Sunday, January 17, 2021

මහජන ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් ජීවිත පූජා කළ පොලිස් නිලධාරීන්ට අද අත්ව ඇති දුක්ඛිත ඉරණම

මහජන ආරක්ෂාව පිළිබඳ ගරු අමාත්‍ය තුමනි, පොලිස්පති තුමනි, පොලිස් සුබ සාධක අංශය නියෝජනය කල, ජේෂ්ඨ  නියෝජ්‍ය පොලිස්පති වරුනි, නියෝජ්‍ය පොලිස්පති වරුනි, අධ්‍යක්ෂ වරුනි.., ඇමතිතුමා හැර අනෙක් නිලධාරි මහත්වරුනේ....,  ඔබේ හෘද සාක්ෂියට එකඟව මොහොතක්  සිතා බලන්න...., ඔබ ඔබේ රාජකාරිය, වගකීම හා යුතුකම මේ නිලධාරීන් වෙනුවෙන්  ඉටුකොට ඇද්ද කියා...

කියවන්න මේ සත්‍ය කතාව.

හිටපු පොලිස් සැරයන් ජයලත් පොලිස් සේවයට එක්වන්නේ 1984 වසරේදී. පොලීසියේ අවුරුද්දක සේවා කාලයෙන් අනතුරුව ඔහු පොලිස් විශේෂ කාර්යය බලකායට එක්වන්නේ එදා රට තුල ඉස්මතු වී සිටි රුදුරු ත්‍රස්තවාදීන්ට එරෙහිව  සටන් බිමට පිවිසීමටය. එසේ පොලිස්  විශේෂ කාර්යය බලකායට එක් වු ජයලත්, පුරා වසර 11 ක් ක්‍රියාන්විත රාජකාරියේ නිරත වේ. ඉන් අනතුරුව 1996 වර්ෂයේ  දී

ඔහු විශේෂ කාර්යය බලකායෙන් ඉවත්ව, සාමාන්‍ය පොලිස් රාජකාරි සදහා පොලිස් සැරයන් වරයෙකු ලෙස එකතු වෙයි.  

ශ්‍රී ලංකා පොලීසියේ සාමාන්‍ය පොලිස් රාජකාරිය වු  නීතිය හා සාමය ආරක්ෂා කිරීමේ රාජකාරිය ඉහලින් ම ඉටු කරන්න  ඉන්පසු ඔහුගේ  දායකත්වය ලබාදේ.

 

ජලත් අවසන් වරට සේවය කර ඇත්තේ  කෑගල්ල විශේෂ පොලිස් ඒකකයේ.

මේ වකවානුවේ මිනී මැරුම් 3 ක් හා ස්ත්‍රී දූෂණ 21 ක් ඇතුලු අපරාධ රැසක් කල පාතාල මැරයෙක් කෑගල්ල යෝදගම ප්‍රදේශයේ ජනතාව බිය වද්දමින් සිටියේය. 

(ගරු අමාත්‍යතුමනි.., ඔබතුමා වෙහෙසෙන්නේ මෙවැනි පාතාල දාමරිකයන්ට නීතිය ක්‍රියාත්මක කර මහජනතාවට බියෙන් සැකෙන් තොරව ජීවත් වීමට හැකි සමාජයක් ගොඩනැගීමටයි.)

ඒ 1998 මැයි 31 වෙනිදා මධ්‍යම රාත්‍රියයි. ජයලත් ඇතුලු  විශේෂ ඒකකයේ නිලධාරීන් කණ්ඩායමක් මේ අපරාධකරු අත් අඩංගුවට ගැනීමට මෙහෙයුමක් දියත් කලහ.

නිලධාරීන් පිරිස  අපරාධකරු රැදී සිටි නිවස  වටලා ඔහුව අත් අඩංගුවට ගැනීමට  ක්‍රියාත්මක   වෙයි.  අපරාධකරු අත්අඩංගුවට ගැනීමේ අභිලාෂයෙන්  නිවස  තුලට ප්‍රථමයෙන්   ගමන් කරන්නේ ජයලත්ය.  එහෙත්, ජයලත් අපේක්ෂා නොකල පරිදි පාතාල මැරයා කට්ට කරුවලේ සිට එකවරම ජයලත් වෙත ඇසිඩ් ප්‍රහාරයක් එල්ල කරයි. ඒ ඇසිඩ් ප්‍රහාරයෙන් එතෙක් ලෝකය බැලු ජයලත්ගේ ඇස් දෙකම පිච්චී විනාශ වී යයි. මුහුණ ද පිච්චී විකෘති වෙයි. එදා ඒ දරණු වේදනාව උහුලා ගත නුහුණුව ජයලත් සිහි විකල් ව දැඟලු අයුරු සිතුවම් පටක් සේ මට මෙන් ඔබට ද මැවෙනු ඇතැයි  විශ්වාස  කරමි. ඒ බිහිසුණු අනතුරෙන් පසු ජයලත්  දෙඇස් අඳ ආබාධිතයෙකු  බවට පත් වේ. 

රට වෙනුවෙන්, පොලීසිය වෙනුවෙන්,  සේවය කරන්නට ගොස් දෑස් අන්ධ වී සදාකාලික ආබාධිතයෙකු වීම  ඔහුට දරාගැනීමට හැකි වුවත්, ඔහුට දරාගැනීමට නොහැකි වුනේ ඔහුගේ ඇස් දෙකේ වටිනා කමේ  තක්සේරුව දැනගත් විටය. 

එය රු 3,25,000 කි. ඔහුට  ලබාදී  තිබුනේ එම වන්දි  මුදල පමණි. රැකියාව අහිමි ව  ආබාධිතයෙකු ලෙස අන්ධකාර ලෝකයක ජයලත් ට තනිවන්නට සිදු වුනේ, මේ සොච්චම් වන්දි මුදල සමඟය.  ඉදිරි ජීවිත කාලය, ඔහුටත් දරු දෙදෙනටත්, බිරිඳටත් මේ මුදලින්  ජීවත්වීම දැවැන්ත අභියෝගයක් විය.  

එතැන් පටන් ජයලත්ගේ ජීවිතයට දුක් කරදර, ආර්ථික අපහසුකම් පැමිණියේ ලොරි ගනනින්ය...

තමන් මුහුණ පා සිටින අනුවේදනීය තත්ත්වය ගැන අභියාචනා සිය ගනනක් පොලිසියේ බලධාරීන් සියලුම දෙනා වෙත ඔහු යවා ඇත. කීප අවස්ථාවකම කන වැල අල්ලාගෙන ගොස් උසස් නිලධාරීන් ද හමු වී තම දුක් ගැනවිල්ල ඉදිරිපත් කර ඇත. එහෙත් පොලීසියේ උසස් නිලධාරීන් කිසිවෙකු ජයලත් ට සංවේදී වී නැත. ජයලත් ඔවුන් ගෙන් ඉල්ලා සිටියේ එක් සහනයකි. එනම් ත්‍රස්තවාදි ප්‍රහාර වලින් ආබාධිත වු නිලධාරීන්ට සේ තමන්ට ද මාසික වැටුප් ලබාදෙන ලෙසයි. බලධාරීන් ඔහුට දන්වා ඇත්තේ කිසිසේත් එසේ කල නොහැකි බවයි. රාජ්‍ය පරිපාලන චක්‍රලේඛ 22/93 පරිදි සාමාන්‍ය රාජකාරියේදී තුවාල ලබන නිලධාරීන්ට මාස 60 ක වැටුප වන්දිය හැටියට ලබාදෙනවා හැරෙන්නට, වෙනත් විකල්පයක් නොමැති බව ඔවුන් දැනුම් දී ඇත. 

බලධාරීන් ගේ අසංවේදිතාව හමුවේ ජයලත් අන්ත අසරණ තත්වයට පත්විය. එදා මෙහෙයුම් රාජකාරියේ නිරතව සිටියදී ත්‍රස්තවාදි ප්‍රහාරයකට තමන් ලක් නොවුනේ වාසනාවකට යැයි සිතාගෙන හිටියත්, ඇත්ත වශයෙන්ම එය ඔහුගේ අවාසනාවට බව සිය දහස්වර  සිතෙන්නට පටන් ගත්තේය. 

රටේ මහජන ආරක්ෂාව, නීතිය, සාමය ආරක්ෂා කීරීමට යෑමේදී අනතුරුවලට මුහුණ දී විපතට පත් වු නිලධාරීන් ලක්වූයේ  කුඩම්මාගේ සැලකිල්ලටය.   ඔවුන් ඉටුකල උදාර කැපකිරීම් අවතක්සේරුවට ලක් කිරීම නිතරම සිදු වුනි. ඔවුන්ගේ දුක් ගැනවිලි වලට කිසිදු බලධාරියෙකු ඇහුන්කන් නොදුන්නේය.

2009 දක්වා වසර 10 ක් පමණ මේ පොලිස් විරුවාට ජීවිතය ගැටගසාගන්න සිදු වුනේ පෙර කී රු 325000/= ක වන්දි මුදලින්ය. 

ජයලත් ගේ ජීවිතය සේම මේ කතාව ලියන මගේ ජීවිතය ද 1999 සිට රෝද පූටුවකට සීමා වුනේ මේ රටේ නීතිය හා සාමය ආරක්ෂා කිරීමේ රාජකාරියක නිරතව සිටියදී මුහුණ දීමට සිදු වු  වෙඩි පහරක් හේතුවෙනි. එම සිදුවීමේ සියලු තොරතුරු මෙම Link එක http://pradeepdesilvablog.blogspot.com/2018/07/01.html?m=0 

හරහා කියවීමට ආරාධනා කරන්නේ එසේ නැතහොත් මේ ලිපිය තවත් දික්වෙන නිසාය. 

රාජ්‍ය පරිපාලන චක්‍රලේඛ 22/93 පරිදි  මටද වන්දි ලෙස ලැබුනේ රු 3,76,000/= ක්  පමණි. ජයලත් මෙන් මමද පොලීසියේ බලධාරීන්ට  1999 සිට 2008 දක්වා අභියාචනා සිය ගනනක් යැව්වේ ලබාදුන් වන්දි මුදල ජීවත්වීමට  කිසි සේත් ප්‍රමාණවත් නොවන, සාධාරණ හෝ යුක්ති සහගත ද නොවන බව දන්වාය. 

එහෙත්   බලධාරීන් කිසිවෙක් අපේ දුක අසන්නට, අපේ ගැටලු වලට විසදුම් දෙන්නට ලෑස්ති නොවීය. ඔවුන් අවසානයේ දන්වා සිටියේ නැවත සහන ඉල්ලා අභියාචනා එවමින් කරදර නොකරන ලෙසයි. (ඔවුන් එලෙස අවවාද කර  එවු ලිපි තවමත් සුරැකිව මා ලග ඇත.)

පොලීසියේ බලධාරීන්ගේ  අසංවේදී ප්‍රතිචාර හමුවේ අපි තව තවත් මානසිකව ද අන්තයටම  කඩා වැටුනි. 

එහෙත් කිසි දිනක අයුක්තිය අසාධාරණය හමුවේ ඔලුව පාත් කරන ස්වභාවයක් මා තුල නොවීය. මා තුල වු සහජ හැකියාවන් හා දක්ෂතාවන් නිසා බොහෝ උසස් නිලධාරීන් ඇසුරු කිරීමේ භාග්‍යය ද මේ වන විට මට ලැබී තිබුණි. එසේ ඇසුරු කරන්නට ලැබුන නිලධාරීන් අතරින් හිටපු විශ්‍රාම වැටුප් අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්වරයෙකු වු කේ.ඒ. තිලකරත්න මහතා අප මුහුණ දී සිටින අසාධාරණ තත්ත්වය ගැන දැඩි සේ සංවේදී වීය. එහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස,  එතුමාගේ දැඩි කැපවීම හා මැදිහත්වීම  මත රාජ්‍ය පරිපාලන චක්‍රලේඛ 22/93 IV වෙනි සංශෝධනය සිදු කර රාජකාරියේ දී අනතුරුවලින් පූර්ණ ආබාධිත වන රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට මාසික වැටුප්  හිමිකම ලබා දෙන ලදී.

ඇත්තටම එය අප මෙන්ම පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව ලැබූ සුවිශාල ජයග්‍රහණයක් විය. ඒත්, පොලීසියේ බලධාරීන්ගේ හැසිරිම ඉතාමත් අවාසනාවන්ත විය. ඔවුන් මෙම චක්‍ර ලේඛනයේ අතපසු වීමකින් සදහන්ව තිබු, සැලකිල්ලක් දැක්වීමට කිසිසේත් අවශ්‍ය නොවු එක් වචනයක් අල්ලාගෙන මාස ගනනක් වැටුප් ලබා නොදී අපව  රස්තියාදු කලහ. ඔවුන්  මුලින් අපට දැනුම් දුන්නේ සහන සලසන්න චක්‍ර ලේඛ, අණ පණත් නොමැති බවයි. එහෙත් චක්‍ර ලේඛ අණ පණත් සාදා දුන් විට ඔවුන්ගෙන් ලැබුනේ මෙවන් පහත් ප්‍රතිචාරයක්ය.

සිදුකරන අසාධාරණකම් හමුවේ යක්ෂයා ආරූඪ වී සිටි මම දිනක් පොලිස් සුබසාධක අංශයට ගොස් සුද්ධ සිංහලෙන් සිංහල  භාෂාව ද උගන්වා චක්‍ර ලේඛය ක්‍රියාත්මක කරවා ගත්තෙමි. මේ චක්‍රලේඛය සංශෝධනය කිරීම නිසා ජයලත්ටත්, මටත්, රාජකාරිය ඉටුකිරීමට ගොස් පූර්ණ ආබාධිත වු පොලිස්  නිලධාරීන් රැසකට ද ඉන්පසු  මාසිකව වැටුප් ලබාගැනීමට  හැකි වුනි. 

මේ නිලධාරීන් අතර වෙඩි ප්‍රහාරයකින් පූර්ණ ආබාධිතව රෝද පුටුවක ජීවත් වන නිලධාරියෙකු වූ රෝහනට ,  නැවත වැටුප් ලැබෙන්නේ වසර 16 කට පසුය. ඔහුට වන්දි ලෙස ලබාදී තිබුනේ රු 94,500/= ක මුදලක් පමණි. වසර 16 ක් ඔහුට ජීවත් වීමට සිදුව තිබුනේ එම මුදලිනි. ඔහුට මෙන්ම, අනෙක්  පූර්ණ ආබාධිතව දැඩි ආර්ථික දුෂ්කරතා මැද දිවි ගෙවු  නිලධාරීන්ට ද මේ චක්‍රලේඛය සංශෝධනය කිරීමෙන් සැලසුනේ අති විශාල සහනයකි. 

රෝද පුටුවේ ජීවත් වන උප පොලිස් පරීක්ෂකවරයෙක් හැටියට,   පූර්ණ ආබාධිත වු නිලධාරීන්ට   විශාල සහනයක් අත්කරදෙන්නට පුද්ගලිකව එලෙස  මට හැකි වුවත්, සැබැවින්ම, නිලය, බලය යටිතල පහසුකම් සියල්ල තිබුනත්,තම යුතුකම, වගකීම ඉටුකරන්න පොලීසියේ උසස් නිලධාරීන්ට අවශ්‍යතාවක් නොතිබුනි. 

1998 සිට 2009 දක්වා සිටි පොලිස්පතිවරුන්  හා  පොලිස් සුබසාධක අංශයේ අධ්‍යක්ෂවරයා දක්වා උසස් නිලධාරීන් තම යුතුකම හා වගකීම ඉටුකිරීම පැහැර හැර තිබුනි.

වර්තමානයේ ද මේ තත්ත්වය එසේමය.  

දැන් නැවතත් ජයලත්ගේ කතාවට යමු. ජයලත්ට වැටුප් ලබාගැනීමට හැකියාව ලැබුණේ 2016 දක්වා පමණි.  වයස අවුරුදු 55 සම්පූර්ණ වු නිසා ඉන් අනතුරුව ඔහුට  වැටුප් ලබාදීම නතර කර ඇත. දැන් ඔහුට ලැබෙන්නේ  විශ්‍රාම වැටුපක් පමණි.  සියලුම දීමනා සමග එය රු 26500/= කි.   දැන්  ඔහුට යැපෙන්නට සිදු වී  ඇත්තේ මේ මුදලිනි. මේ වන විට ජයලත්ට අතුරු ආබාධ රැසකට  ප්‍රතිකාර ගන්නට සිදු වී ඇත. විරුවකු සේ රට වෙනුවෙන් සේවය කරන්නට ඉදිරිපත් වු නිලධාරියාට අද දහසකුත් දුෂ්කරතා වලට මුහුණ දෙමින් අන්ධකාර ලෝකයක සුසුම් හෙලමින් ජීවත් වන්නට සිදුව තිබේ. ජයලත් ගේ කතාව ඔහුගේ වචන වලින්ම අසන්නට අවශ්‍ය නම් මේ අංකයෙන් ඔහුව අමතන්න. 

0352282500

ශ්‍රී ලංකා පොලීසියේ නීතිය සාමය ආරක්ෂා කිරීමට උදාර කැපකිරීම් කරන නිලධාරීන්ට අවසානයේ අත්කර දෙන ඉරණම මෙයද...? අපට බලධාරීන් ගෙන් විමසන්නට සිදුව තිබේ.....

නිලධාරීන් රාජකාරියේ යෙදවීම මෙන්ම,  රාජකාරියක් ඉටුකිරීමට යෑමේදී විපතට පත්වන නිලධාරීන්ට තම වෘත්තීය ගරුත්වය ආරක්ෂා කරගෙන ජීවත් වීමට හැකි වටපිටාවක් සකසා දීමද පොලීසියේ ජේෂ්ඨ  නිලධාරීන්ගේ    වගකීම හා යුතුකම බව ඔවුන් අමතක කොට තිබේ.  

අප ආබාධිත වුවාට පසු පොලිස්පති ධූරයට පත් වී සිටින්නේ 8 වෙනි පොලිස්පති වරයායි. ගරු ඇමතිතුමනි...., ඔබතුමා පොලීසිය භාරව පත් වුන 10 වෙනි ඇමතිවරයායි. එහෙත්, තවමත් වසර 21 ක් තිස්සේ මානසික ව, ශාරීරිකව හා ආර්ථිකව  දැඩි දුෂ්කරතා  රැසකට මුහුණ දෙමින් පරාජිතයින් සේ මේ සමාජයේ  අපට ජීවත් වන්නට සිදුව තිබේ.

ගරු අමාත්‍යතුමනි....,

රටේ ජනතාව වෙනුවෙන්  යුක්තිය ඉටුකිරීමට ගොස්  අයුක්තියට, අසාධාරණයට ලක්ව සිටින  නිලධාරීන්ට කඩිනමින්  යුක්තිය,  සාධාරණය ඉටුකරීමට ඔබතුමාගේ අවධානය  යොමු කරන මෙන් ඉල්ලා සිටින අතර මෙම ගැටලුව සාකච්ඡා කිරීමට  අවස්ථාවක් ලබාදෙනු ඇතැයි ද බලාපොරොත්තු වෙමි.   


සභාපති 

ශ්‍රී ලංකා පොලිස් විරු සංගමය.

0718186342

Tuesday, March 10, 2020

සඟයින්ගේ සුවදුක්වි මසීමේ සංචාරය..... 01

නාරාහේන්පිට පොලිස් රෝහලේ සිට අපි ගමන ආරම්භ කලේ පෙරවරු 8 ට විතර. මේ ගමනට පොලිස් රෝහලේ වෛද්‍ය දයානාත් රණතුංග මහතා, පොලිස් පරීක්ෂක ආනන්ද කුමාරසිංහ, උප පොලිස් පරීක්ෂක අජන්ත නාකුළුගමුව, වෛද්‍ය කාර්යය මණ්ඩල සහායක ධර්මකීර්ති ඇතුලු පිරිස එක් විය. රථ දෙකකින් අප පිරිස ගමන් කල අතර මා මගේ පුද්ගලික රථයෙන් ගියෙමි. 

ශ්‍රී ලංකා පොලිස් ඉතිහාසයේ පලමු වරටයි රාජකාරියේ යෙදී සිටියදී පූර්ණ ලෙස ආබාධිත වු නිලධාරීන්ගේ නිවෙස් වලට ගොස් ඔවුන්ගේ සුවදුක් විමසීමේ වැඩසටහනක් මෙලෙස දියත් කෙරුනේ. සැබැවින් ශ්‍රී ලංකා පොලීසිය විසින් මෙවැනි වැඩසටහනක් ආරම්භ කලයුතුව තිබුනේ බොහෝ කලකට පෙරයි. එහෙත් එවැනි සුබසාධන කටයුක්තක් මේ නිලධාරීන් වෙනුවෙන් ඉටුකිරීමට බලධාරීන් කටයුතු කර නොතිබීම ගැන, බොහෝ කලක සිට මගේ තිබුනේ දැඩි අප්‍රසාදයක්... කෙසේ වෙතත් දිගින් දිගටම මා කල ඉල්ලීම් වල ප්‍රතිපලයක් ලෙස මෙවැනි සංචාරයක් සෑම මාස හතරකට වරක් සිදු කරන ලෙසට ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති, මැතිවරණ හා සහායක සේවා ජගත් අබේගුණසිරිවර්ධන මහතා විසින් නියෝගයක් නිකුත් කිරීම පිළිබඳව ඉතාමත් අගේ කල යුතුව ඇත.
විවේචන කලයුතු තැන අප විවේචනය කරනවා සේම යම් සද්කාර්යයක් පොලීසිය විසින් මේ පූර්ණ ආබාධිත නිලධාරීන් වෙත ඉටුකරනවා නම් එයද නොපැකිලව අගේ කිරීමට පසුබට නොවන්නෙමි.
 

පසුගිය ජනවාරි 27 දින පොලිස් රෝහලේදී තිබූ සාකච්ඡාවකදී මම ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති ජගත් අබේගුණසිරිවර්ධන මහතාගෙන් කල ඉල්ලීම මා බලාපොරොත්තු වුවාටත් වඩා ඉහලින් ඉටුකරදීමට එතුමා සෑම පොලිස් ස්ථානයකටම හා සියලුම පොලිස් රෝහල්වල වෙත ඉතාමත් පැහැදිලිව මේ සම්බන්ධව නියෝග නිකුත් කර තිබුනි.
පූර්ණ ආබාධිත නිලධාරීන් පදිංචි පොලිස් වසමේ ස්ථානාධිපති විසින් මසකට වරක් මෙම නිලධාරීන්ගේ සුවදුක් විමසා ඔවුන් වෙනුවෙන් යම් සුබ සාධන කටයුක්තක් ඉටුකලේ නම් ඒ සියල්ල පිළිබඳ වාර්තාවක් ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිතුමා වෙත සෑම මසකම ලබාදිය යුතුව ඇත.

උදෑසන 09.20 ට පමණ අප පිරිස මුලින්ම ළඟාවුණේ මිනුවන්ගොඩ පොලිස් වසමේ පදිංචි පොලිස් පරික්ෂිකා ශ්‍යාමලී රත්නායක මහත්මියගේ නිවෙසටයි. 

2010 වර්ෂයේ දිවුලපිටිය පොලිස් ස්ථානයේ රාජකාරියේ යෙදී සිටියදී රියඅනතුරකට ලක්වීමෙන් සුෂුම්නාවට බරපතල ලෙස හානි සිදු වීමේ ප්‍රතිපලයක් ලෙස ඇය පූර්ණ ආබාධිත තත්ත්වයට පත්ව දිවි ගෙවනු ලබන්නේ රෝද පුටුවකය. දෙදරු මවක් වන ශ්‍යාමලීගේ ජීවිතයට අත්වු මේ අවාසනාවන්ත ඉරණම නිසා ජීවිතයේ අනාගත බලාපොරොත්තු සියල්ල බොඳවී ගොස් අද තවත් අයෙකුගේ සහායක් නොමැතිව තම දෛනික වැඩකටයුතු ටිකවත් ඉටුකරගැනීමට නොහැකි තත්ත්වයට පත්ව සිටී. කෙසේ වෙතත් ඇයගේ
ආදරනීය ස්වාමිපුරුෂයා වු අජිත්ගේ රැකවරණයත්, දරු දෙදෙනාගේ හා පවුලේ අයගේ ආදරයත් නිසා ජීවිතය අතහැර නොයා සිටී. ආබාධිත තත්ත්වයට පත් වී වසර දහයකට පමණ පසු තමන්ගේ සුවදුක් විමසීමට වෛද්‍යවරයෙකු ඇතුලු පොලිස් නිලධාරීන් කණ්ඩායමක් පැමිණීම සතුටක් මෙන්ම ඇයට දුකක් ද ඇති කරාය.

පසුගිය දිනයකදී ඇයගේ සුවදුක් විමසීම සඳහා වෛද්‍ය කණ්ඩායමක් පැමිණෙන බව මා ලබාදුන් දැනුම් දීම හැරෙන්නට මිනුවන්ගොඩ පොලිස්ථානය මඟින් මේ සම්බන්ධව ඇයට කිසිදු දැනුම් දීමක් සිදු කර තිබුනේ නැත. අඩුම තරමින් තම සහෝදර නිලධාරිනියට ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිතුමාගේ
පණිවිඩයේ පිටපතක් හෝ ලබාදීමට කටයුතු නොකිරීම ගැන මිනුවන්ගොඩ පොලිස් ස්ථානාධිපතිවරයාට අපගේ බලවත් අප්‍රසාදය පලකරන්නට සිදු වේ. ඒ වගේම ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිතුමාගේ උපදෙස් පරිදි කටයුතු නොකිරීම ගැන එතුමාගේ අවධානය යොමු කරනු ඇතැයි අප බලාපොරොත්තු වන්නෙමු. එසේ නොවුන හොත් මේ ආරම්භ කල සද්කාර්යය අතර මඟ නතර වෙනු ඇත. තමන්ගේ වසමේ පදිංචි විපතට පත්වු සහෝදර පොලිස් නිලධාරීන්ගේ සුව දුක් විමසා බැලීම සෑම පොලිස් ස්ථානාධිපතිවරයෙකුගේම වගකීම හා යුතුකම වේ. 

වෛද්‍ය දයානාත් රණතුංග මහතා ශ්‍යාමලීගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වයන් පරීක්ෂා කර බලා, නිසි වෛද්‍ය උපදෙස් ලබාදුන් අතර ජීවිතය අතහැර නොයා ධෛර්යවන්තව ශාරීරික දුබලතාවයන් අභිබවා ජීවිතය ජයගැනීමට අවශ්‍ය වටිනා උපදෙස් ද ලබාදුනි. පැයක පමණ කාලයක් අප නිලධාරිනියගේ නිවසේ ගත කොට පැය 10.20 ට පමණ රද්⁣දෝලුගම බලා පිටත් වුනේ රද්දොලුගම පොලිස් වසමේ පදිංචි ලෙස්ලි චන්ද්‍රතිලකගේ සුවදුක් විමසීම සඳහායි. ඔහුගේ නිවෙස වෙත ළඟා වෙන විට පෙරවරු 11ට පමණ විය.

ඔහුත් රාජකාරියේ යෙදී සිටියදී රථවාහන අනතුරකට ලක්වී ඇත්තේ 2010 වර්ෂයේදීය. ඔහුත් පූර්ණ ආබාධිත තත්ත්වයට පත්ව සිටියේ සුෂුම්නාවට සිදුව තිබූ බරපතල තුවාල හේතු වෙනි. ඔහුගේ තත්ත්වය ඉතාමත් අවාසනාවන්තය. රෝද පුටුවකවත් ජීවත් වීමට ඔහුට වරම් අහිමි අයෙකි. යහනට පමණක් සීමාව ජීවත් වන්නට ඔහුට සිදුව තිබේ. ලෙස්ලි දරු දෙදෙනෙකුගේ පියෙකි. ඉතාමත් දුෂ්කර ජීවිතයක් ගතකරන නිලධාරියාට එකම රැකවරණය බිරිඳ හා දරු දෙදෙනා පමණි. අපගේ පැමිණීම සැබැවින්ම ඔහුට විශාල සංතුෂ්ටියක් ලබාදී තිබීම අපටද මහත් සතුටට කාරණාවක් විය.
ඔහුගේ ජීවිතය යහනෙන් රෝද පුටුවකට ගෙන ඒමට හැකියාවක් ඇති බව පලපුරුදු වෛද්‍යතුමන්ගේ නිරීක්ෂණයට ලක් විය.

ඒ අනුව ඔහුට අප අලුත් බලාපොරොත්තුවක් ලබාදුන්නේ වැඩිදුර ප්‍රතිකාර සඳහා හැකි ඉක්මනින් පොලිස් රෝහලට ඇතුලත් වන ලෙසයි. ඒ වගේම මෙතෙක් කලක් දහස් ගනන් මුදල් වැයකර ලබාගත් ඖෂධ සියල්ලම පොලිස් රෝහල හරහා නිකුත් කිරීමට පියවර ගන්නා බවද වෛද්‍යතුමන් පොරොන්දු විය.
රද්දොලුගම පොලිස් ස්ථානයේ නිලධාරියෙකු විසින් අපගේ පැමිණීම පිළිබඳව ඔහුව දැනුවත් කර තිබුන අතර මෙතෙක් ස්ථානාධිපතිවරයා විසින් නිලධාරියා බැලීමට පැමිණ තිබුනේ නැත.

ලෙස්ලිගේ නිවසේ සිට අප ඊළඟට ගමන් ගත්තේ කටුනායක පොලිස් වසමේ ආඩිඅම්බලම පදිංචි පොලිස් සැරයන් සුබසිංහගේ නිවස වෙතයි. 
ඔහු ද පූර්ණ ආබාධිත තත්ත්වයට පත්ව ඇත්තේ 2016 වර්ෂයේ රාජකාරියේ යෙදී සිටියදී රියඅනතුරකට ලක්වීමෙනි. නිලධාරියාගේ මොළයට හා සුෂුම්නාවට හානි සිදු වී ඇති බැවින් සිහිකල්පනාවද ඔහුට අහිමි වී ඇත.
ඔහු ද දරු දෙදෙනෙකුගේ පියෙකි. බිරිඳද පොලිස් නිලධාරිනියක වන අතර ඇයගේ අප්‍රතිහත ධෛර්යය නිසාම වෛද්‍ය නිගමනයන්ද අභියෝගයට ලක් කරමින් නිලධාරියාට යම් තරමකට සුවයක් පෙරට වඩා ලබාදීමට සමත්ව සිටී. සැබැවින්ම තම ස්වාමි පුරුෂයා වෙනුවෙන් ඇයගේ කැපකිරීම අතිශයින්ම අගේ කලයුතුමය. මෙම සංචරයේදී අපත් සමඟ මේ නිලධාරීන්ගේ සුවදුක් විමසීමට එක් වුයේ කටුනායක පොලිස් ස්ථානාධිපති ප්‍රධාන පොලිස් පරීක්ෂක අකිල රණසිංහ මහතා පමණි. ඔහු අධික රාජකාරි කටයුතු රැසක් මැද කටයුතු කරමින් සිටියත්,අපත් සමඟ එක්වීමට කාලයක් සලසා ගෙන තිබීම අප හැමගේම ප්‍රශංසාවට ලක් විය. ඔහුත් සමඟ කටුනායක
පොලිස් ස්ථානයේ පාලන හා රථවාහන අංශවල ස්ථානාධිපතිවරුන්ද පැමිණ සිටියේය.. මේ පූර්ණ ආබාධිත නිලධාරීන්ගේ සුවදුක් විමසීම නිසිආකාරව සිදුවීමට නම් වසමේ පොලිස් ස්ථානාධිපතිවරයාගේ සහභාගිත්වය ද ඉතාමත් වැදගත්ය. මින් ඉදිරියට ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිතුමාගේ නියෝග පරිදි රාජකාරියේ යෙදී සිටියදී අනතුරුවලට ලක්ව පූර්ණ ආබාධිත තත්ත්වයට පත්ව සිටින තම සහෝදර පොලිස් නිලධාරීන්ගේ සුව දුක් විමසීමට සෑම පොලිස් ස්ථානාධිපතිතුමෙක්ම කටයුතු කරනු ඇතයි පොලිස් විරුසංගමයේ අපි බලාපොරොත්තු වන්නෙමු.
වෙහෙසකර දිනක් වුවත්, සඟයන්ගේ සුවදුක් විමසීමේ සංචාරය සාර්ථකව හමාර කරමින් මම නිවසට පැමිණියේ ඉදිරි දිනවලදී අනෙකුත් නිලධාරීන්ගේ ද සුවදුක් විමසීමේ සංචාරය අඛණ්ඩව සිදු වනු ඇතැයි බලාපොරොත්තුවෙනි.

Wednesday, February 5, 2020

Pradeep De Silva: "අත්හදා බැලූ දැනුම...."

Pradeep De Silva: "අත්හදා බැලූ දැනුම....": පසුගිය දිනක අවුරුදු 25 ක් 30 ක් කාර්මික කේෂ්ත්‍රයේ කටයුතු කරන මා හිතවත් ගරාජයක හිමිකරුවෙක් හමු විය. ඔහුගේ Bighorn Jeep රථයේ නිසි...

Saturday, January 11, 2020

"අත්හදා බැලූ දැනුම...."


පසුගිය දිනක අවුරුදු 25 ක් 30 ක් කාර්මික කේෂ්ත්‍රයේ කටයුතු කරන මා හිතවත් ගරාජයක හිමිකරුවෙක් හමු විය.

ඔහුගේ Bighorn Jeep රථයේ නිසි ලෙස Gear පද්ධතිය ක්‍රියා නොකිරීම හේතුවෙන්
මාස දෙක තුනක් තිස්සේ  එක් gear එකක පමණක් රථය ධාවනය කරන බව පැවසීය.
  මේ නිසා  ඔහු දැඩි ලෙස   හෙම්බත්ව සිටින බවත්,  Jeep රථයට අලුතින් Gearbox එකක් තැබීමට තීරණය කර ඇති බවත් කියා සිටියේය, Jeep රථය පරීක්ෂා කර බැලූ ඒ සම්බන්ධව විශේෂ කාර්මික දැනුමක් තිබෙන කීපදෙනෙකුද රථයේ දෝෂය තිබෙන්නේ Gearbox එකේ බව පෙන්වා දී තිබීම  එම තීරණයට එළඹීමට හේතු වු  බව ද ඔහු වැඩිදුරටත් පවසා සිටියේය.

ඔහුගේ  Jeep රථයේ Gear පද්ධතියේ  පවතින දෝෂය ක්ෂණිකව මට වටහා ගැනීමට හැකි විය. මගේ Jeep රථයේ engine එක හා gearbox එකේ වර්ගයම ඔහුගේ Jeep රථයේ ද වීම  එයට හේතුවයි. මගේ Jeep රථයේ gear පද්ධතියේ දෝෂ සියල්ල විසදා ගනු ලැබුවේ මම තනිවමය.
පසුගිය කාලේ පුරාවටම මට කාලය මිඩංගු කිරීමට සිදු වුනේ මගේ රථයේ පැවතුන දෝෂයන් නිරාකරණය කරගැනීමටයි. ඒ සඳහා දැනුම අන්තර්ජාලය ඔස්සේ සෙවීමටත් ඒ සොයාගත් දැනුම අත්හදා බලන්නටත් දවසින් වැඩි කොටසක් වැය වුනි. සමහර අවස්ථා වලදී රෝද පුටුවේ ඉදගෙන මේ දේවල් සිදු කිරීම දැවැන්ත අභියෝගයක්ද විය. කෙසේ වුවත් අවසානයේ මගේ උත්සාහය මල්පල ගැන්වී මගේ රථයේ ගියර් පද්ධතියේ  දෝෂයන් සියල්ල නිරාකරණය කරගන්නට හැකි වුනි. ඒ අනුව මා ලද අත්දැකීම් හා එකතු කරගත් දැනුම යොදාගෙන ඔහුගේ Jeep  රථයේ දෝෂයද විසදා දීමට මම ඉදිරිපත් වුනෙමි.
රථයේ  දෝෂය පරීක්ෂා කර බැලු මම එය  විනාඩි පහක් දහයක් ඇතුලත  නිරාකරණය කර දීමට  සමත් වූයෙමි. 

Gear shifting දෝෂය වගේම රථයේ Turbo එක on නොවීමේ ගැටලුව ද මම  විසදා දුන්නෙමි.

රථයේ දෝෂය නිසිආකාරව හදුනාගැනීමට නොහැකිව මාස ගනනාවක් තිස්සේ  හෙම්බත්ව සිටි හිතවතාට විශාල මානසික අස්වැසිල්ලක් ලබාදෙමින් ඔහුගේ ගැටලුව ඉතා කෙටි කාලයක් තුල  නිරාකරණය කරදී ඔහුගේ මුදල් හා කාලයද ඉතිරි කරදීමට  සමත් වීම ගැන මා තුල ඇත්තේ විශාල සතුටකි.   ඒ ප්‍රීතිය මෙසේ සනිටුහන් කරන අතර  එක් රැස් කරගත් දැණුම ඕනැම කෙනෙක් සමඟ බෙදා හදා ගැනීමට මා සුදානම්ය. විශේෂයෙන් Isuzu bighorn 4JG2 3.1 TD Engine හා AW 30-40 LE වර්ගයේ  Auto Gearbox පාවිච්චි කරන්නන්ට මගේ දැනුම ලබාදිය හැක.

මේ කේෂ්ත්‍රයේ දැනුම එකතු කරගැනීමේ දී අන්තර්ජාලය මෙන්ම හිතවතුන් බොහෝ පිරිසක් මට උදව් උපකාර කල බව ඔවුන් මගේ කෘතඥතාවය පුදකරමින් සටහන් කරන්නෙමි.
Gamini Kumarasiri, 
Dhammika kariyawasam,
Roshan indika,
Herbert premaratna,
Tikiri wapa,
Gihan indika,
Prasad Kumara,
Kt Dharmarathna
Vickum සහ
මෝටර් කාර්මික දැනුම Group එකෙන් ද මම විශාල දැනුමක් එකතු කරගත්තෙමි.
විශේෂයෙන් එහි ලිපි පලකරන Chandrasiri Jayawickrama,
Uthpala maheekantha වැනි මහත්වරුන්ගේ ලිපි ද ප්‍රයෝජනයට ගත් බව සඳහන් කලයුතුයි.

Tuesday, March 12, 2019

නොහික්මුණ රියදුරන්ට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කල පොලිස් නිලධාරියා නොහික්මුණ රියදුරෙක් විසින් මරා දමයි......

2019 මාර්තු 11 දින.

මේ සටහන ලියන්නට මා පෙළඹෙව්වේ මාධ්‍ය ප්‍රකාශකතුමා විසින් මියගිය නිලධාරියාගේ බිරිඳට හා දරුවන්ට සියලු වන්දි දීමනා මෙන්ම, සියලු සුබ සාධක කටයුතු ඉටු කරන බවට කල ප්‍රකාශයයි....

ඇත්තටම ඔහු ප්‍රකාශ කල පරිදිම එවැනි ආකාරයෙන් කටයුතු සිදු වෙනවා නම් කිසිදු ප්‍රශ්නයක් නොමැත.
නමුත්, ගැටලුව තිබෙන්නේ ඒවා නිසියාකාරව ක්‍රියාත්මක වෙනවාද යන්නයි.... ඒ වගේම චක්‍රලේඛ අණපනත් වලට පමණක් සීමාවී ඒ ලබාදෙන සහන ප්‍රමාණවත් ද යන්නයි.

නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ දී මේ ආකාරයෙන් විපතට පත් වන
නිලධාරීන්ට සහන සැලසීමට යොදාගැනීමට හැකි චක්‍රලේඛ දෙකක් ඇත. ඒ රාජ්‍ය පරිපාලන චක්‍රලේඛ 22/93 යටතේ නිලධාරියා ලබමින් සිටි මූලික වැටුප (වෙනත් දීමනා කිසිවක් මෙයට අයත් නොවේ. ) මාස 120 කින් වැඩිකොට ලැබෙන මුදල වන්දියක් ලෙස ලබාදීම හෝ එසේ නැත්නම්, 2017 වර්ෂයේ දී නැවත බලාත්මක වු 1982 අංක 305 දරණ අමාත්‍ය මණ්ඩල තීරනය අනුව නිකුත් කල පොලිස්පති චක්‍රලේඛ 2582/16 අනුව නිලධාරියාට වයස අවුරුදු 55 ට එළඹෙන තෙක් වැටුප් ගෙවීම.

මෙයට අමතරව නිලධාරියාගේ විශ්‍රාම වැටුප බිරිඳට හා යැපෙන්නන්ට මාස් පතා ලබාදීම. දල වශයෙන් මේ විශ්‍රාම වැටුප රුපියල් තිස්දහසකට අඩුවේ.

රාජ්‍ය පරිපාලන චක්‍රලේඛ 22/93 අනුව ප්‍රතිලාභ ලබාදුනහොත්, මාස 120 ක වන්දිය මාස 120 ක් නොඑසේනම් අවුරුදු 10 ක් ජීවත් වනවිට හමාර වෙයි. ඒ වගේම මාස 120 ක වන්දි මුදල කල්ගතවන විට වැඩි වන ජීවන වියදමත් එක්ක වැඩි නොවන නිසා වන්දි මුදලේ වටිනාකම හීන වේ. මේ නිසා මේ වන්දි මුදලෙන් මාස 120 ක් ජීවත්වීමටවත් ප්‍රමාණවත් නොවේ. ඉන් අනතුරුව නිලධාරියාගේ බිරිඳටත් දරුවන්ටත් යැපෙන්නන්ට සිදු වන්නේ පෙර සඳහන් කල විශ්‍රාම වැටුපෙන් පමණි. දරුවන්ගේ සියලු වැඩකටයුතුත් සමඟ ඇයට මෙම විශ්‍රාම වැටුප ජීවත් වීමට කිසිසේත්ම ප්‍රමාණවත් නොවනු ඇත. තම ස්වාමියා තම පියා රට වෙනුවෙන් ඉටු කල මෙහෙවර වෙනුවෙන් ඔවුන්ට ද වන්දි ගෙවන්නට සිදු වේ. ඔවුන්ට මේ දුක් කරදර සියල්ලම උහුලන්නට සිදුවෙන්නෙ නිලධාරියාගේ වියෝ දුකද සමඟය. මෙය ඉතාමත් කනගාටුදායක තත්ත්වයකි. පෙර සඳහන් කල චක්‍රලේඛය පාවිච්චි නොකර පොලීසියේ පරිපාලනමය දෝෂයක් නිසා ක්‍රියාත්මක නොකල 1982 අංක 305 දරණ අමාත්‍ය මණ්ඩල තීරණය පරිදි නිකුත් කල පොලිස්පති චක්‍රලේඛ 2582/16 අනුව ප්‍රතිලාභ ලබාදුන හොත් නිලධාරියාට වයස අවුරුදු 55 ක් දක්වා නිලධාරියා ලබමින් සිටි සම්පූර්ණ වැටුප හා දීමනා කාලානූරූපීව වැඩි කිරීම් ද සහිතව ලබාගැනීමට හැකි වනු ඇත. මේ චක්‍රලේඛය පාවිච්චි කොට සහන සලසන්නේ නම් එයින් මුලින්ම සතුටට පත් වන්නේ මාය. එයට හේතුව මේ 1982 නිකුත් කල චක්‍රලේඛය පාවිච්චි කොට ත්‍රිවිධ හමුදා සාමාජිකයින්ට සහන සලසා ඇතත්, පොලීසියේ සිදු වු පරිපාලනමය දෝෂයක් නිසා එය ක්‍රියාත්මක කොට නැත. පොලීසිය සිදු කල මේ අසාධාරණය නිසා පුද්ගකව ම⁣ට වසර දහයක කාලයක් වැටුප් නොමැතිව ජීවත් වන්නට සිදු වුනි. ඇතැම් ආබාධිත නිලධාරීන්ට වසර 19 ක් කිසිදු වැටුපක් නොලබා රු 95000/= ක් වැනි සුළු වන්දි මුදලකින් පමණක් ජීවත් වන්නට සිදු විය. අවසානයේ මා විසින් 2009 වර්ෂයේ දී ගත් ක්‍රියාමාර්ගයන් හේතුවෙන් රාජ්‍ය පරිපාලන චක්‍රලේඛ 22/93 iv සංශෝධනය කර නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ දී පූර්ණ ආබාධිත තත්ත්වයට පත්වන නිලධාරීන්ට පමණක් අවුරුදු 55 දක්වා වැටුප් ලබාගැනීමට හිමිකම ලැබුනි. කරුණු පැහැදිලි කිරීම වෙන පැත්තකට යොමු කිරීමට සිදු වීම ගැන සමාවෙන්න... ඒත් මේ කරුණද දැනගත යුතු බොහෝ දෙනා සිටී. දැන් ආයෙමත් කතාකරමු පෙර මම සඳහන් කල 1982 සි⁣ට පොලීසිය ක්‍රියාත්මක නොකල චක්‍රලේඛය ගැන. පොලීසිය විසින් මේ අස්ථාන ගතකර තිබූ චක්‍රලේඛය නැවත සොයාගෙන පොලිස්පතිවරයාට ලබාදී ඉන් අනතුරුව අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්තුමාවද දැනුවත් කොට වසර දෙකක් පමණ ගත් අප්‍රමාණ වෙහෙස මහන්සිය හා කල දැඩි බලපෑම් හේතුවෙන් ⁣චක්‍රලේඛය 2017 නොවැම්බර් මස සිට නැවත ක්‍රියාත්මක කිරීමට පටන් ගෙන ඇත. ඉතිං මම රෝද පුටුවේ බොහෝ දුෂ්කරතා මැද ජීවත් වෙමින් මගේ කාලය ශ්‍රමය මුදල් වැයකරමින් ලබාගත් ජයග්‍රහණයක ප්‍රතිපලයක් තමයි මේ චක්‍රලේඛය නැවත ක්‍රියාත්මක කොට මේ ආකාරයෙන් රටේ නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ රාජකාරිය දී විපතටපත් වන නිලධාරීන්ට සහන සැලසීම. එක එක ප්‍රකාශකතුමාලට නිලධාරියාට මේ මේ ආකාරයට සහන සලසනවා යැයි වහසි බස් කීමට අවස්ථාව උදාවුයේ මේ පසුබිම යටතේ බව සමහරවිට ඔවුන් නොදන්නවා විය හැකියි. මේ සටහනේ මම සටහන් කර ඇති කරුණු සියල්ල සනාථ කිරීමට අවශ්‍ය සියලුම ලිඛිත සාක්ෂිත් මා සතුව ඇත.

මෑතකදී ජනාධිපතිතුමා විසින් මියගිය හා ආබාධිත වු නිලධාරීන්ට ජීවිතාන්තය දක්වා වැටුප් ලබාදීමට ගත් තීරණය ප්‍රකාරව මේ නිලධාරියාගේ බිරිඳට එය ලබාගැනීමට හැකියාවක් නොමැත. ඒ මේ නිලධාරියා LTTE ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවකින් මිය නොගිය නිසාය.

බලධාරීන්ගේ දැන් අලුත්ම නිර්වචනය වී ඇත්තේ ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවකින් නොවන වෙනත් නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ රාජකාරිය දී මිය ගියහොත් ඒ නිලධාරීයාගේ බිරිඳට, දරුවන්ට දරාගන්නට සිදු වන වියෝ දුක ද, ආර්ථික ප්‍රශ්න ද අඩු බවයි. ඒ වගේම ආබාධිත වු අප⁣ට ද දරන්නට වී ඇති මානසික වේදනාව ශාරීරික වේදනාව ආර්ථික ගැටලු ද අඩු බවයි. මෙවැනි පදනමක සිට බලධාරීන් දැන් අපට එක් එක් ආකාරයට සහන සලසයි...

අද නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ දී මෙලෙස මිය යන්නේ හා ආබාධිතයින් වන්නේ එදා මෙහෙයුම් කලාපවල වසර ගනන් දිවි පරදුවට තබා සක්‍රීයව මෙහෙයුම් කටයුතු වල නියැලුණු නිලධාරීන්ම බව අඳ බාල බලධාරීන් නොදන්නා කම නිසා නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ දී මේ රට වෙනුවෙන් දිවි පිදූ හා සදාකාලික ආබාධිතයින් වු අප අප්‍රමාණ කම්පාවට, වේදනාවකට හා කලකිරීමකට පත්ව සිටින්නෙමු. සිදු වු විපත දරාගන්නවා සේම මේ සිදුකරන අසාධාරණකම් දරාගැනීමට ද අද අපට සිදුව ඇත.

ප්‍රදීප් ද සිල්වා
කැඳවුම්කරු
නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ රාජකාරියේදී දිවි පිදූ හා ආබාධිත වු නිලධාරී එකතුව.

Friday, February 22, 2019

දේශය පුවත් පතේ ලිපිය


අද 2019 පෙබරවාරි 23 දින.

දේශය පුවත් පතේ ලිපියක්......

උදේම දුරකථන ඇමතුමක්,

"අය්යේ මම දේශය පත්තරෙන්. ඔයාලගේ Article එක අද පත්තරේ තියෙනවා..."

දුරකථන ඇමතුම දේශය පුවත්පතේ ⁣වාර්තාකාරිනියක වු නිශානි ජයමාලි කරුණාරත්න ගෙනි.

ඇය මා මිත්‍ර Sumudu Hewapathirana සමඟ

18 වෙනිදා ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය අසබඬට පැමිණ, මේ රටේ නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ රාජකාරිවලදී දිවිපිදූ හා සදාකාලික ආබාධිත වු අපගේ තොරතුරු ලබාගෙන, පුවත් පත් ලිපියක් සැකැසුවාය. එතනිනුත් නොනැවැතී ඇය ලිපිය පලකර මට දැනුම් දීමට තරම්, මෙලෙස නිහතමානි වුවාය.

ඇයටත් දීර්ඝ කාලයක සිට මගේ මිතුරෙකු වන දක්ෂ පුවත්පත් ඡායාරූප ශිල්පියෙකු වන සුමුදු මල්ලිටත් බෙහෙවින්ම ස්තුතිවන්ත වෙමි.

ඒ ලිපිය මේ...